و گفتند : يا امير المؤمنين ! شما نيك آگاهيد كه در تمام مدت حكومت عثمان به ما چه جفا و ستمى روا شد و افكار عثمان هم متوجه بنىاميه بود و خلافت را خدا پس از او به شما ارزانى فرمود ، ما را به حكومت برخى از سرزمين‌ها ، و يا به كارى از كارهاى خود بگمار . على عليه السلام در پاسخ فرمود : اكنون به آنچه خداوند براى شما قسمت فرموده راضى باشيد تا در اين باره بينديشم ، و بدانيد كه من هيچ‌يك از ياران خود را در امانت خويش شريك و سهيم نمىكنم ، مگر اين كه به دين و امانتش راضى و خشنود باشم و اعتقاد او را بدانم . « 1 » طلحه و زبير هر كدام سوابق درخشانى داشتند ؛ ولى چون على عليه السلام مىدانست كه اساس بيعت آنان بر اساس سهميه‌طلبى بوده ازاين‌رو از پذيرش خواستهء آنان امتناع فرمود . در زندگى على عليه السلام امثال اين دو نوع برخورد فراوان است و از باب نمونه به اين دو قطعهء تاريخى اكتفا شد . پس توصيف صديقهء طاهره عليها السلام ( تنمّر در ذات خدا ) يعنى اين كه آن بزرگوار در هر شرايطى رضاى حق را بر روابط شخصى و اجتماعى مقدم مىداشت و آنچه كه براى آن بزرگوار ملاك بوده حق و حقيقت است و بس . مقام علمى على عليه السلام صديقهء طاهره عليها السلام در بخشى از اين گفتار به اين مطلب اشاره مىكند كه

--> ( 1 ) . شرح نهج البلاغه ابن‌ابىالحديد ، ج 1 ، ص 231 . .